این یک مسابقه برنامه نویسی برای دانشوجویان عضو IEEE است. هر دانشجویی در هر مقطعی می تونه توش شرکت کنه.

امسال دومین سال برگزاری این مسابقات است و اصلن به اندازه ACM معروف نیست. واسه همین شاید شانس زیادی داشته باشین که یک رتبه بین المللی بدست بیارین.

برگزاریش کاملن آن لاینه و لازم نیست کوله بار ببندیدنو برین به یه شهر و دیار دیگه و پول اضافه واسه مسابقه بدین. فقط کافیه دو سه نفر آدم پایه باشن. شنیدن تو دانشکده ما حداقل ۷۰ نفر عضو آی تری پل ای هستن٬ پس شاید ۲-۳ نفر علاقه مند پیدا بشه.

برگزاریش در هر دانشگاهی که شاخه دانشجویی آی تری پل ای داره ممکنه که خوش بختانه چند وقته دوباره شاخته دانشجویی ما راه افتاده. شنیدم دکتر صالحی مسئولشه(مطمئن نیستم) و سینا خالقی و حسام صلواتی هم مسدولای اجراییشن. (این جور شنیدم)

واسه برگزاریش کمک هیچ استادی هم لازم نیست و دانشجوی ارشد به بالا می تونه مسابقه رو برگزار کنه. ۲تا دونه دانشجوی ارشد همش!

من به بچه های گروه علمی رسانا پیشنهاد میکنم که بررسی کنن اگه علاقه مند تو این زمینه تو دانشکده هست با همکاری شاحه دانشجویی IEEE این مسابقه رو تو دانشکده برگزار کنن.

هم انگیزه واسه عضو شدن دانشجو ها به آی تری پل ای ایجاد میشه و بچه ها یکم بیشتر با کارای آی تری پل ای آشنا میشن. همینکه برگزاری یه مسابقه سالانه تو دانشکده یه روحیه خوبی بین دانشجوها ایجاد میکنه.

این زیر هم دوتا لینکه که خوبه ببینین.

++

++

پ.ن. لازم دیدم این کامنت حسام صلواتی رو جزء پست بذارم:

از قضا مثکه این روزا ثبت نام دانشگاه آزاده و اونم ثبت نام اینترنتی!!! ملت متجدد و پیشرفته ما هم همه اینترنت باز!!! اومدن به مسئول کافی نت میگن که تو ثبت نام بهشون کمک کنه!

آقا چه مشاوره های توژی هم این آقای کافی نت که نمی داد و این ملت چه شیکمی داشتن برای آیندشون برنامه ریزی میکردن.

خانومه یهو از اون ور بلند از آدمای تو کافی نت میپرسید علوم سیاسی چطوره؟؟ اونم بزنم؟ آقای کافی نت میگفت: حسابداری هم خوبه ها اونم بزن. خانومه میگفت نه مدیریت بیشتر دوست دارم.

جمعیت فرهیخته و دانشجو همینجوری قارچی رشد میکنن و تبدیل میشن به یه پفک گنده! که نه علم داریم نه دانشجوی با بخار!

نویسنده و کارگردان و صداگذار:خودم!

اینم لینکش واسه کسایی که یو تیوپشون فیلتره

يك مقام قضايی: زنان امروز تخم‌مرغ بلد نيستند بپزند، حق طلاق هم می‌خواهند!

آقاهه از در اتوبوس به زور خودشوجا كرد و به جاي اينكه بياد ته اتوبوس تا جا باشه بقيه هم بيان بالا، همون دم در چسبيد به ميله. همين كارش باعث شد كه رفت و آمد دم در سخت تر هم بشه. بعد از چند لحظه كه محكم ميله رو چسبيده بود و ديگه احساس مي‌كرد جزئي از سواره‌هاست يهو داد زد: هو چه خبره اين همه اتوبوس سوار اون يكي ها  بشين خوب!!!

وقتي رفتار خود خواهانه اين آقاي آمر به معروف رو ديدم ياد يه قضيه بزرگ تر افتادم. ياد آدم هايي كه دنبال عدالت و صلح و محبت و اين چيزايي گوگولي هستن. اما در واقع رفتارشون با صاحبان قدرت هيچ فرقي نداره. به نظرم درصد قابل توجهي از اين طرفداران خوبي در جهان! اونايي هستن كه از دايره قدرت دور افتادن و اگه اونا هم دستشون ميرسيد گروه مقابل رو له ميكردن و براي اون گروه بي عدالتي مي‌آوردن.

اينجوري بگم كه شناگراي ماهري هستن اما  بنده هاي خدا آب نديدن. والا شايد ما رو هم غرق مي‌كردن.

پ.ن. ديشب يكي از دوستام كه معمولن دلش مي‌خواد اسمي ازش برده نشه بهم دوتا لينك داد. اين در مورد مذهبي‌هاي  مسيحي است. جالب بود واسم. اين يكي هم هجوي بر خانم‌هاي فمنيست. ادبياتش رو تاييد نميكنم. اما خنده دار بود. نمي دونم دخترا هم مي خندن يا نه!

بعدش خوندمش تا بعضی از غلطهای تایپی رو درست کنم.

بعد از خوندن فقط ۴ خط کنترل ای٬ دل٬ آلت اف۴ کارایی بود که انجام دادم.

آدم بعضی وقتها دلش میخواد غرغر کنه٬ با اینکه میدونه حتی خودش هم حوصله شنیدن غرغر های خودش رو نداره با این حال همیشه دنبال یه هم صحبت یا یه گوش میگرده که به غرغراش گوش بده.

بی انصافیه نه؟